about Wedding Traditions

De leemte
Elk huwelijk leent van de doden.
De sluier van je grootmoeder. De toast van je grootvader. De rijst, de ringen, het iets blauws. Niets ervan begon bij jou. Alles ervan betekent iets.
Maar probeer maar eens te achterhalen wat. Probeer een enkel gebruik terug te voeren naar zijn oorsprong en over zijn grenzen heen te volgen. Je vindt flarden, verspreid over academische artikelen, reisblogs, half vergeten familieverhalen en overheidsarchieven in talen die je niet leest.
Dat is de leemte die deze site wil vullen.
Wat we zijn
Een naslagwerk. Zevenhonderddrieënzeventig pagina's die de huwelijksgebruiken documenteren van meer dan tweehonderd landen, verspreid over twaalf geloven, in tweeëntwintig talen. Vrij te lezen, vrij te delen.
Hoe we werken
De inhoud hier put uit etnografisch veldwerk, culturele instellingen, gepubliceerd academisch onderzoek en bijdragers uit de gemeenschap met geleefde ervaring van de tradities die zij beschrijven. We behandelen een rijststrooigebruik in South Carolina met dezelfde ernst als een theeceremonie in Fujian. Elke traditie behoort iemand toe. We proberen er dienovereenkomstig mee om te gaan.
De site is beschikbaar in tweeëntwintig talen, niet omdat vertalen eenvoudig is, maar omdat een Peruaans huwelijk het verdient om in het Spaans over gelezen te worden, en een Japans huwelijk in het Japans. Het werk is gaande. Het zal waarschijnlijk altijd gaande zijn.
Wat we niet zijn
We zijn geen weddingplanners. We verkopen geen uitnodigingen, geen tafeldecoraties, geen cadeaulijsten. Er valt hier niets te kopen. We zijn een bibliotheek. Een stille, goed verlichte ruimte waar de huwelijksgebruiken van de wereld naast elkaar op dezelfde plank staan, elk hun eigen plek gegund, elk hun eigen gewicht.
Een opmerking over volledigheid
Tweehonderd landen is niet elk land. Twaalf geloven is niet elk geloof. We weten wat er ontbreekt, en we schrijven nog. Als jouw traditie hier nog niet vertegenwoordigd is, of als we haar verhaal onvolledig hebben verteld, horen we graag van je. Het werk wordt beter wanneer meer stemmen het vormgeven.
Dat wat eronder ligt
De tradities die hier zijn vastgelegd, zijn wild uiteenlopend. Een Maasai-vader zegent zijn dochter met de woorden: "Moge God je kinderen geven." Een Koreaans bruidspaar deelt kastanjes en dadels. Een Ierse bruid draagt een hoefijzer voor geluk.
Toch is dat wat eronder ligt bij elk ervan hetzelfde. Twee mensen staan voor hun gemeenschap en zeggen: dit is echt, dit is blijvend, dit doet ertoe.
Dat is het verhaal dat wij documenteren. Niet de versie van één cultuur. Alle versies.
