about Wedding Traditions

ช่องว่าง
งานแต่งงานทุกงานยืมสิ่งที่มาจากผู้ล่วงลับ
ผ้าคลุมหน้าของย่า คำอวยพรของปู่ ข้าวสาร แหวน ของที่เป็นสีฟ้า ไม่มีสิ่งใดที่เริ่มต้นจากตัวคุณ แต่ทุกสิ่งล้วนมีความหมาย
ลองค้นหาดูสิว่ามันหมายความว่าอะไร ลองสืบสาวธรรมเนียมสักอย่างหนึ่งกลับไปยังต้นกำเนิดของมัน แล้วตามรอยข้ามพรมแดน คุณจะพบแต่เศษเสี้ยวกระจัดกระจายอยู่ในบทความวิชาการ บล็อกท่องเที่ยว เรื่องเล่าในครอบครัวที่จำได้ไม่ครบ และเอกสารราชการในภาษาที่คุณอ่านไม่ออก
นั่นคือช่องว่างที่เว็บไซต์นี้มีอยู่เพื่อเติมเต็ม
เราคืออะไร
งานอ้างอิง เจ็ดร้อยเจ็ดสิบสามหน้า บันทึกประเพณีแต่งงานของกว่าสองร้อยประเทศ ครอบคลุมสิบสองศาสนา ในยี่สิบสองภาษา อ่านฟรี แบ่งปันฟรี
เราทำงานอย่างไร
เนื้อหาในที่นี้มาจากงานภาคสนามทางชาติพันธุ์วรรณนา สถาบันทางวัฒนธรรม งานวิจัยทางวิชาการที่ตีพิมพ์แล้ว และผู้มีส่วนร่วมจากชุมชนที่มีประสบการณ์ตรงกับประเพณีที่พวกเขาบอกเล่า เราให้ความสำคัญกับธรรมเนียมโปรยข้าวสารในเซาท์แคโรไลนาเท่าเทียมกับพิธีชงชาในฝูเจี้ยน ทุกประเพณีเป็นของใครสักคน เราพยายามดูแลมันอย่างเหมาะสม
เว็บไซต์นี้มีให้อ่านในยี่สิบสองภาษา ไม่ใช่เพราะการแปลเป็นเรื่องง่าย แต่เพราะงานแต่งงานเปรูสมควรถูกอ่านเป็นภาษาสเปน และงานแต่งงานญี่ปุ่นก็สมควรถูกอ่านเป็นภาษาญี่ปุ่น งานนี้ยังดำเนินอยู่ และคงจะดำเนินต่อไปเสมอ
เราไม่ใช่อะไร
เราไม่ใช่นักจัดงานแต่งงาน เราไม่ได้ขายการ์ดเชิญ ของตกแต่งโต๊ะ หรือลิงก์ลงทะเบียนของขวัญ ที่นี่ไม่มีอะไรให้ซื้อ เราคือห้องสมุด ห้องเงียบสงบที่มีแสงสว่างเพียงพอ ที่ซึ่งประเพณีแต่งงานของโลกทั้งใบวางอยู่บนชั้นเดียวกัน แต่ละประเพณีได้รับพื้นที่ของตน แต่ละประเพณีได้รับความสำคัญเท่าเทียม
หมายเหตุว่าด้วยความครบถ้วน
สองร้อยประเทศไม่ใช่ทุกประเทศ สิบสองศาสนาไม่ใช่ทุกศาสนา เรารู้ว่ายังขาดอะไรอยู่ และเรายังคงเขียนเพิ่มเติม หากประเพณีของคุณยังไม่ปรากฏในที่นี้ หรือหากเราเล่าเรื่องของมันไม่ครบถ้วน เราอยากรับฟังจากคุณ งานนี้จะดีขึ้นเมื่อมีเสียงที่หลากหลายร่วมหล่อหลอม
สิ่งที่อยู่ใต้ทุกประเพณี
ประเพณีที่บันทึกไว้ในที่นี้แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง บิดาชาวมาไซอวยพรลูกสาวด้วยถ้อยคำว่า "ขอพระเจ้าประทานบุตรให้ลูก" คู่บ่าวสาวชาวเกาหลีแบ่งปันเกาลัดและอินทผลัม เจ้าสาวชาวไอริชถือเกือกม้าเพื่อความโชคดี
แต่สิ่งที่อยู่ใต้ทุกประเพณีเหล่านั้นเป็นสิ่งเดียวกัน คนสองคนยืนต่อหน้าชุมชนของตนแล้วกล่าวว่า สิ่งนี้เป็นจริง สิ่งนี้จะคงอยู่ สิ่งนี้สำคัญ
นั่นคือเรื่องราวที่เราบันทึก ไม่ใช่แค่ของวัฒนธรรมใดวัฒนธรรมหนึ่ง แต่ของทั้งหมด
